BREXIT, η τελευταία ευκαιρία για την Ενωμένη Ευρώπη

του Χρήστου Σ. Βενέτη *
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία φανερώνει εντέλει το χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και τους πολιτικούς. Οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες και οι πολιτικές των Θεσμών και Οργάνων δεν μπόρεσαν να σταθούν αντάξιες των προσδοκιών των ευρωπαϊκών λαών - οι οποίοι τραυματισμένοι από δυο μεγάλους πολέμους- αναζήτησαν στην Ένωση την μόνη ελπίδα για ειρήνη αλλά και ευημερία.

Ίσως είναι η μεγαλύτερη στιγμή στην νεώτερη ιστορία της Μ. Βρετανίας και η κρισιμότερη στην σύντομη ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το στυγνό Διευθυντήριο του Βερολίνου και των  σκληροπυρηνικών τεχνοκρατών/τραπεζιτών που με σωρεία σκοτεινών μεθοδεύσεων και εκβιασμών έχουν επιβληθεί ασφυκτικά στην γερμανοποιημένη Ε.Ε., ταρακουνήθηκε συθέμελα, υπέστη μια δεινή πολιτική ήττα.  

Το ΒΡΕΧΙΤ δεν είναι βέβαια το μόνο ουσιώδες πρόβλημα στην γηραιά ήπειρο.. ήρθε όμως σαν την   σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τα τελευταία χρόνια τα μεγάλα προβλήματα που κατέδειξαν  και τις αδυναμίες της Ευρωπαϊκής  Ένωσης είναι:

• Η βεβιασμένες αποφάσεις διεύρυνσης κυρίως για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης υπό τον φόβο της Ρώσικης κηδεμονίας.
• Η Νομισματική ένωση δεν μετουσιώθηκε σταδιακά και σε αντίστοιχη πολιτική με στρατηγικούς στόχους την εξάλειψη ανισοτήτων, την δίκαιη κατανομή πόρων, την σφυρηλάτηση εμπιστοσύνης και την ισχυροποίηση της παρουσίας της στο διεθνές περιβάλλον.
• Η οικονομική κρίση η οποία προήλθε από την άλλη μεριά του Ατλαντικού το 2008-09 και βρήκε την EU απροετοίμαστη, χωρίς τα κατάλληλα θεσμικά όργανα, τα χρηματοοικονομικά εργαλεία και το εξειδικευμένο προσωπικό για την διαχείριση της. Σαν αποτέλεσμα ήταν να εδραιωθεί η κρίση σε κράτη με ενδογενείς παθογένειες  (Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Κύπρος και ιδιαίτερα στην  Ελλάδα) τα οποία υπέστησαν και υφίστανται μια άνευ προηγουμένου 7-ετή καταδυναστευτική πολιτική με καταστροφικές συνέπειες οικονομικές και κοινωνικές.  
• Έχουν αναδειχθεί τάσεις αποσχιστικές σε διάφορες περιοχές (Καταλονία, Σκωτία, Λομβαρδία κ.ά) σε αντίδραση ενάντια στις ισοπεδωτικές και σκληρές  πολιτικές εφαρμογής ενός στυγνού σχεδίου εγκαθίδρυσης πλήρους παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας.
• Η διαχείριση του  προσφυγικού ζητήματος με τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στην λήψη αποφάσεων και στη συνέχεια με την αδυναμία επιβολής της εφαρμογής τους στα κράτη μέλη αλλά και στην Τουρκία ειδικότερα.
• Η κρίση στην Ουκρανία και οι σχέσεις με την Ρωσία
• Η μελετημένη επεξεργασία  μιας εικόνας και μιας αφήγησης για την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων, την Ευρώπη του επιτυχημένου βορρά και αυτή του αποτυχημένου Νότου
• Τέλος και ίσως η πλέον μεγάλη αδυναμία και το σοβαρότερο αγκάθι στις σχέσεις των λαών η σταδιακή επιβολή της Γερμανοποίησης της, σε βαθμό που να μιλάμε για την Ευρώπη της Γερμανίας.

Η ηχηρή φωνή αντίδρασης του βρετανικού λαού, η αντίστοιχη του ελληνικού το καλοκαίρι του 2015 (άσχετα με την τελική μη αξιοποίηση από μια φοβισμένη κυβέρνηση) , απόλυτα εναρμονισμένες με τις φωνές του μεγαλύτερου ποσοστού των υπολοίπων λαών δείχνουν ολοφάνερα πλέον ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των λαών της Ευρώπης και δεν  υπηρετεί τις αξίες και το όραμα στο οποίο οικοδομήθηκε, με μεγάλη ευθύνη  της Γερμανίας και των πολιτικών λιτότητας που επιβάλλει. «Ελπίζω η νέα Ευρώπη να μπορέσει να γεννηθεί την Δευτέρα στο Βερολίνο, διαφορετικά η Ευρώπη τελειώνει», δηλώνει ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι στην εφημερίδα La Stampa.

Στον απόηχο λοιπόν του τελικού αποτελέσματος του Βρετανικού λαού για την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει οι ευρωπαίοι ηγέτες να συνεκτιμήσουν την διαμορφωθείσα κατάσταση, τα προβλήματα στην πορεία εμπρός και να λάβουν επιτέλους γενναίες αποφάσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επιδείξει περισσότερη δημοκρατία  στην λειτουργία της, μιας και αυτό είναι το μεγαλύτερο έλλειμμά της.
Εκείνο που ελπίζουμε είναι ότι θα βρεθούν  αυτοί οι νέοι ηγέτες, τα νέα κόμματα που θα διαμορφώσουν ένα διαφορετικό και ελπιδοφόρο μέλλον για μια ουσιαστική Ευρωπαϊκή Ένωση  των λαών και των εθνών της. Αλλιώς το ταχύτερο δυνατόν συμφέρον της κάθε χώρας είναι να απομακρυνθεί από την παθογόνο και προβληματική αυτή κατάσταση και να αναλάβει την πλήρη ανεξαρτησία και τις ευθύνες έναντι του λαού και της ιστορίας του κάθε έθνους.

Αν δεν είμαστε έτοιμοι για μια μεγάλη απόφαση, ας ετοιμασθούμε για την πλήρη εθνική, κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική καταστροφή της Πατρίδας μας. Οι ενδείξεις για αυτό το ενδεχόμενο έχουν πλέον γίνει αποδείξεις. Είμαστε έτοιμοι;

* Ταξχος ε.α - Οικονομολόγος
Δντής ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΗΓΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
Προέδρος Περιφερειακής Οργάνωσης Κεντρ. Μακεδονίας ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

---