Γεωπολιτική θέση και στρατηγική ισχύς

του Ηλία Σταματοπούλου
Δημοσιολόγου-Αναλυτού

Μετά την καθημερινή αναφορά και παρουσίαση, όλο και περισσότερων στοιχείων, που αφορούν την Γεωενεργειακή ισχύ της χώρας, οι υποτελείς- εφιάλτες, εντολοδόχοι της Διεθνούς ομάδος, που ελέγχει τις παγκόσμιες «Αγορές», βιάζονται να υπογράψουν την Νέα Δανειακή Σύμβαση, Υποδούλωσης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Όπως δε αποκαλύπτουν, απόλυτα ενημερωμένες πηγές, τόσο από έγκυρα διεθνή έντυπα, όσο και από εξειδικευμένες εταιρίες εξορύξεως, ορυκτών κοιτασμάτων, υδρογονανθράκων, η ελληνική (ΑΟΖ) υποκρύπτει έναν αμύθητο πλούτο του ύψους πλέον των 1 τρις ευρώ.

---

Και όταν η Ρωσία έχει προβεί σε αμείλικτες ανακοινώσεις, ότι όλος αυτός ο ελλαδικός πλούτος, θα δοθεί ως αντιπαροχή έναντι του πλασματικού εξωτερικού «χρέους» της χώρας των 360 εκατ. Ευρώ.
Εδώ αναμφισβήτητα, αποκαλύπτεται η δουλική συμπεριφορά των δυτών κυβερνήσεων, όσο και του υποτελούς πολιτικού συστήματος της πλέον αίσχιστης και αχαλίνωτης κομματοκρατίας.
Έχουμε αναφερθεί και υποστηρίξει σε προηγούμενα άρθρα μας στην «ΕΛ. ΩΡΑ» για την εξέχουσα ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ θέση της χώρας μας στην Διεθνή Πολιτική.

Εν κατακλείδι, πιστεύουμε τα ακόλουθα.
Η Γεωπολιτική θέση, ως γνωστόν συντίθεται από την Γεωγραφική θέση εκάστης χώρας και τις ενδεχόμενες πολιτικές επιρροές που δύναται να αναπτύξει η κάθε χώρα, σε συνδυασμό με την Γεωγραφική της θέση.
Και ασφαλώς η Ελλάδα ευρίσκεται σε λίαν ζωτικό από πλευράς διεθνούς πολιτικής, γεωγραφικό χώρο.
Είναι σε κομβικό σημείο, συναντήσεως των συνόρων τριών Ηπείρων, της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
Επίσης αποτελεί τα «σύνορα της Ενωμένης» Ευρώπης.
Είναι κάτοχος Α.Ο.Ζ (Αποκλ. Οικον. Ζώνης) στον θαλάσσιο χώρο της, αφού συνδέεται άμεσα με την Α.Ο.Ζ. του Ισραήλ και της Κύπρου με πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα, παντελώς αναξιοποίητα, από τις εντολοδόχες και υποτελείς πολιτικές Ηγεσίες της χώρας.
Όπως επίσης αναξιοποίητα είναι επί σειρά ετών, και ο πλούσιος ορυκτός μας ορίζοντας σε πλείστα σημεία του Ελλαδικού χώρου.
Κατά συνέπεια ασφαλώς και η Γεωπολιτική μας θέση, είναι αξιόλογη και θα μπορούσε με κατάλληλες πολιτικές, Στρατηγικών Σχεδιασμών, να καταστεί και Γεωστρατηγικός Άξονας στην Διεθνή Σκακιέρα.

Η ουσιαστική έλλειψη συντονισμένης εθνικής στρατηγικής, για την προβολή και προώθηση των εκάστοτε ελληνικών θέσεων στα διεθνή κέντρα λήψεως αποφάσεων, έχει κοστίσει σημαντικά στην διαμόρφωση της διεθνούς θέσης της χώρας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Στρατηγική: Η Στρατιωτική Στρατηγική, ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της, μας προσδιορίζει τον τρόπο χρησιμοποιήσεως των Ενόπλων Δυνάμεων, ενός μέρους της Εθνικής

Ισχύος, για την επίτευξη των Εθνικών Στόχων. Εάν όμως η χρησιμοποίηση αυτή γίνεται ανεξάρτητα από την χρησιμοποίηση των άλλων μερών της, διπλωματία, οικονομία κ.λπ. τότε δεν εξασφαλίζεται το επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και απαιτείται ο καλύτερος συντονισμός και προσαρμογή των συνιστωσών της Εθνικής Ισχύος.

Βεβαίως τούτο συνδέεται άμεσα και με την απουσία συγκεκριμένου προσδιορισμού εθνικών στόχων και προσανατολισμών, όπου με περισσή ατολμία, αναποφασιστικότητα και ενδοτικότητα, αφήσαμε όλες τις χρόνιες εθνικές μας υποθέσεις να σύρονται και να παρασύρονται, με απαράδεκτη ευκολία, προς τις κατευθύνσεις που οι διεθνείς «προστάτες μας» κάθε φορά ορίζουν, προσδιορίζουν και κελεύουν.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Χώρα μας έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια στόχος κάποιων γνωστών, αλλά και «αγνώστων», ορατών, αλλά και αοράτων διεθνών κέντρων επιρροής, σε πλείστα όσα θέματα πανεθνικής ελληνικής εμβέλειας εκκρεμούσαν μέσα από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες καθ’ όλη τη διάρκεια του αιώνα.

Και, όπως είναι πλέον γνωστό και έχουν αποκαλυφθεί σχεδόν στο σύνολό τους, τα διεθνή αυτά κέντρα εξουσίας και οι διάφορες κλειστές λέσχες επιρροής, - ό,τι είναι όλα αυτά-, είναι παράγοντες, οι οποίοι επινοούν, χαράσσουν, διαμορφώνουν και εκπορεύουν την Διεθνή Πολιτική, ανάλογα πάντα με τα τεράστια διεθνή πολιτικά, οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα που αναπτύσσονται στις διάφορες περιοχές του πλανήτη. Και ασφαλώς σε αυτήν την περίπτωση, πέρα από κάποια δικαιολογημένα παράπονα και διαμαρτυρίες, που μπορεί να διατυπώσει ο οποιοσδήποτε για αυτές τις ωμές απροκάλυπτες, αλλά και απάνθρωπες διεθνείς παρεμβάσεις τους, το μόνο βέβαιο και ζητούμενο είναι ότι η ελληνική πλευρά φέρει βαρειά εθνική ευθύνη. Όχι μόνο για την εκ των υστέρων ανύπαρκτη απόκρουσή τους με σθεναρά επιχειρήματα, αλλά κυρίως για την έλλειψη εκ μέρους της έγκαιρης και διαφωτιστικής διεθνούς εκστρατείας, που κάθε κράτος επιβάλλεται να σχεδιάζει για την στοιχειώδη προστασία του, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο, όταν πρόκειται για κράτος και Έθνος, όπως το ελληνικό, το οποίο πλήττεται στρατηγικά, γεωγραφικά, εθνολογικά, αλλά και ιστορικά, αντιμετωπίζει πολλαπλές, άδικες, υστερόβουλες και επιθετικές προκλήσεις από πλείονες πλευρές. Η ευθύνη του αυτή, μάλιστα καθιστάται αδικαιολόγητα βαρύτερα και εθνικά απαράδεκτη, όταν η χώρα αυτή διαθέτει ένα ισχυρότατο και με παγκόσμια εμβέλεια, πυρηνικό όπλο. Ένα όπλο και μια εφεδρεία, η οποία είναι σε θέση, εάν συντονισθεί στρατηγικά και επιτελικά με το λεγόμενο «Εθνικό Κέντρο» να επιτελέσει πραγματικά εθνικούς άθλους στη διεθνή σκηνή. Αντιλαμβάνεσθε φυσικά ότι εννοούμε το μέγιστο και εν δυνάμει Εθνικό Κεφάλαιο, την εθνική μας Διασπορά. Τον καταξιωμένο σε όλα τα μήκη και πλάτη της Απόδημο Ελληνισμό.

Η κάθετη και ολοκληρωτική σχεδόν πτώση της εθνικής διαπραγματευτικής στρατηγικής είναι αποτέλεσμα μιας διαχρονικής εγκληματικής εθνικής αδιαφορίας από τους εκάστοτε κυβερνώντες, οι οποίοι πιστεύουν ότι η απλή διαχείριση της εξουσίας αποτελεί και την πεμπτουσία της αποστολής τους, για να μην διατυπώσουμε καμία άλλη σκέψη και συλλογισμό.

Ο επί σειρά ετών ασκούμενος ψυχολογικός εκβιασμός, σε όλα τα σύγχρονα τεχνολογικά, αλλά και τα παραδοσιακά μέσα και πρακτικές της επιστημονικής προπαγάνδας, έχει επιδράσει ουσιαστικά και στο «ψυχολογικό γίγνεσθαι», αλλά και στην ψυχολογική εξασθένιση των εστιών αντιδράσεως των πολιτών. Οι ιστορικές και εθνικές συγκυρίες, όπως έχουν σήμερα διαμορφωθεί, επιβάλλουν τολμηρές και καινοτόμες ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες για την αναστροφή της διεθνούς εικόνας της Χώρας.

Δια να μην υπάρξει ολοκληρωτική εξαφάνιση της Χώρας από τα προαναφερόμενα διάφορα διεθνή κέντρα επιρροής των διαμορφούντων την διεθνή πολιτική, επιβάλλεται, εδώ και τώρα, να αναληφθεί μια γιγαντιαία εκστρατεία. Μια ουσιαστική διεθνής εκστρατεία εμπεριστατωμένης και τεκμηριωμένης διαφωτίσεως από όλες τις δυνάμεις του Έθνους. Η δημιουργία πυρήνων διεθνούς διαφωτίσεως της διεθνούς κοινής γνώμης με την συμμετοχή όλων των κρατικών παραγόντων, των υπηρεσιών εξωτερικού.

Κάθε ελληνική πρεσβεία στο εξωτερικό θα πρέπει να γίνει ο κήρυκας στην χώρα που ευρίσκεται των ελληνικών θέσεων, κινητοποιώντας και συντονίζοντας όλες τις υπηρεσίες, με προεξάρχοντα τα Γραφεία Τύπου, τους μορφωτικούς, εμπορικούς αλλά και στρατιωτικούς Ακολούθους. Οι δε Πρόξενοι πρέπει να συνεργάζονται στενά με την Ομογένεια και με όλους τους Φιλέλληνας δημόσιους άνδρες που επηρεάζουν την κοινή γνώμη της χώρας τους.

Επιβάλλεται η αφύπνιση, εγρήγορση και συνέγερση όλων των εθνικών δυνάμεων, εντός και εκτός των ελλαδικών συνόρων, οι οποίες, όμως, θα πρέπει να συγκροτούνται και να στελεχώνονται από ανθρώπους ικανούς, αλλά και αποφασισμένους να εκπέμψουν την εθνική μας γνώμη και άποψη, ενιαίως και συμπαγώς, στην παγκόσμια κοινότητα. Και βέβαια, ο σχεδιασμός, η χάραξη στρατηγικής και κυρίως ο συντονισμός της διεθνούς αυτής εκστρατείας ενημερώσεως θα εκπορεύεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες διαφωτίσεως και προβολής.

Εν επιλόγω:

Α) η συγκρότηση και καθιέρωση ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ,

Β) η ΕΘΝΟΦΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ και

Γ) η χάραξη της ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ από την φυσική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, αποτελούν τα εχέγγυα ανεξαρτήτου και ελευθέρου εθνικού κράτους και όχι υποτελούς προτεκτοράτου των διεθνών Συνωμοτών Κοσμοεξουσιαστών.

Πηγή